Aankomst Dordrecht
14-11-2009
Dierbaar Dagboek,
Ik had het van te voren nog zo tegen de Hoofdpiet gezegd: “Pak nu niet te veel pakjes tegelijk in de boot, want dan komt de boot te diep in het water te liggen en de Wolwevershaven in Dordrecht is niet zo diep!” “O, Sinterklaas,” antwoordde Hoofdpiet, “dat is geen probleem, de haven is diep genoeg, dat weet ik zeker!”
Wel, alle kinderen hebben het kunnen zien. Mijn prachtige boot liep aan de grond. Ik dacht eerst dat onverlaten met een grote betonmolen de haven volgestort hadden met beton, zodat ik met een raceauto aan zou moeten komen rijden, maar dat was gelukkig niet het geval. Ik houd, als Sinterklaas, eigenlijk niet zo van snelle auto’s, ik houd meer van mijn paard Amerigo, of de prachtige Sintmobiel die Wijsjespiet zo razendsnel naar Dordt had gereden. Hoe dan ook. De boot liep vast aan het begin van de haven. We waren net onder de Damiatenbrug door toen het hele schip schokte. Stuurpiet struikelde bijna over het stuurwiel in de boot en ik duvelde bijna van mijn Sinterklazenstoel af. Onmiddellijk ben ik het stuurhuis uitgegaan en heb aan dek gekeken of er niemand gewond was. Gelukkig waren alle Pieten nog aan boord. Hoofdpiet stond handenwrijvend naast me op dek.
“O, Sinterklaas,” zei Hoofdpiet, “het spijt me verschrikkelijk. Ik dacht echt dat de boot nog wel in de Wolwevershaven kon varen. O, nu heb ik de boot te diep geladen en er had wel een Piet overboord kunnen vallen en die was dan helemaal nat geweest. O, bent u nu erg boos, Sinterklaas?”
Iedereen weet dat Sinterklaas nooit boos is, dus ik was nu ook niet boos. Ik was blij dat er niemand gewond was geraakt .
“Kijk, Hoofdpiet,” zei ik, “als er iemand overboord was gevallen, dan was dat niet echt erg geweest, want zie je daar die oranje boot liggen? Dat is een reddingsboot van de Dordtse Reddingsbrigade en die hadden de natte Piet dan gered. Het is maar goed dat de burgemeester van Dordrecht overal rekening mee houdt!”
Toen ging ik snel van boord en ben ik naar de burgemeester gewandeld. Het was een geweldig weerzien, Dagboek. De burgemeester ken ik natuurlijk al sinds hij voor het eerst zijn schoen zette en nu is hij voor het laatst burgemeester als ik aankom. Ik heb de burgemeester hartelijk bedankt voor alle mooie jaren die we samen in de stad hebben gehad en ik heb hem beloond met een prachtige burgemeestersketting van chocolade. En toen heb ik weer genoten van de schitterende tocht naar het Scheffersplein. Al die lieve kinderen van Dordrecht die langs de kant zongen en zwaaiden. En ik heb wel honderd prachtige tekeningen en gedichten gekregen.
Nu zit ik in mijn Sinterklaashuis op het Hof en zit nog helemaal na te genieten van deze mooie intocht. Het lijkt wel of het elk jaar mooier wordt in deze stad.
Tot morgen,
Sinterklaas.